Tag Archives: Kjærleik

Jag og flykt i kjærleik

Posted on by
Reply

Det finnes to mennesketypar eg ikkje kjenner meg igjen i (eller forstår skikkeleg) når det kjem til kjærleik. Den eine brukar mykje tid på å jaga eller leita etter nokon å var i lag med slik at dei ofte presenterar ny kjærast og har mange kortvarige forhold, den andre flyktar kvar gong dei kjenner noko spesielt for nokon eller dei har god kjemi med ja til og med ein person som er ekstra spesiell og får djupe kjensler for..

Den som flyktar

Av redsel for tap av fridom..

Om du ikkje meinar sjølvrådigheit som er å ikkje lenger få bestemme alt sjølv lenger, men ei faktisk kjensle av å miste fridom slik som f.eks. i eit fengsel er du kjærast med feil person. Det same gjelder om tanken på å ikkje ha full sjølvrådigheit er verre enn å ikkje ha nokon spesiell i livet ditt.

Om du treff eit fint menneske som du kunne vore i forhold til , men fortsatt kjenner at moglegheita til å ha full sjølvrådigheit veg høgst er det ikkje sikkert dette er rett person eller kanskje det ikkje rett tid. Det kan også var redsel, hjernen din som leiter etter ei grunn å flykta.

Grunnen til at eg ikkje kan forstå denne mennesketypen heilt er fordi eg føler at me i utgangspunktet ikkje skal gå inn i forhold med eit fint menneske du kan var i forhold til då eg tenkar at det er då denne vonde kjensla av å miste sjølvrådigheita fort kan komme snikande eit stykke inn forholdet.

I mitt hovud skal me ikkje gå inn i forhold før ein har funnet ett menneske me ikkje kan leve utan. Det er då ein kjenner på større tap av fridom av å ikkje få var i saman med den me er ordentleg forelska i. Sjølvsagt må me leggje vekk litt kvar av sjølvrådigheita vår begge to om me går inn i forhold til nokon me elskar høgt, men me vil merke at me får så uendeleg mykje meir igjen enn med nokon du berre likar godt.

Det tek meg over til den andre typen eg heller ikkje forstår heilt, men som eg motsetning til den over nestan alltid har visst om eksisterte, er nemleg den som «jaktar» på kjærleiken. For med mindre du synes det er spanande, så forstår eg ikkje dei som gidder dette tross i at dei klager på dette (eller på mannfolka/ Damene).

For meg ser eg ikkje poenget i å date eller møte masse menn ein berre klagar på. Nokon går også inn i mange korte og halvdårlege forhold med nokon som passar «på papiret» eller «det er kjemi der» då dei har så lyst på forhold NO (Helst igår) .

Her gjelder det same som over at ein ikkje bør gå inn i forhold før du møtar nokon du ikkje ynskjer å leva utan. Kjemi kan ein få med mange og kan var kortvarig og dunsta bort i ingenting, var venskapeleg eller med tida utvikla seg til noko stort og vakkert du ikkje vil leva utan. Du skal hugse på at også med kjærleik med fyrste augneblink kan det gå mange år før mange går inn i forhold av ulike årsaker. På ei anna side er det andre som uventa møter sin livs kjærleik når du er ute konsert eller ærend, blir raskt i saman og er i saman i mange fine år. Kanskje då begge var klar for forhold. Forhold må alltid byggjast på eit stabilt fundament, nokon byggjer dette i forholdet andre før forholdet.

Det er difor eg personleg ikkje vil bruke tid på å «jakte» etter nokon, men bruke tida på meg sjølv, venner, jobb og fritid. Skaffa meg meir livserfaring før eit langvarig forhold, evt. reisa og lære språk, bruke singellivet på ting eg kanskje ikkje får lika mykje tid til i eit forhold som hobbyar, egentid og egenpleie. Eg treff jo mange menn som eg pratar og blir betre kjent med på denne måten. Kjærleiken kan f.eks. koma på ein konsert og fyrst når eg treff nokon eg likar ekstra godt, som skiljar seg ut vil eg kanskje date vekommande.

Som sagt å leite etter kjærast og date ny etter ny er nok spanande for nokon, men ikkje noko for meg.

Skribent Elin Fjermestad

Kjærleik, fridom og den rette.

Posted on by
Reply

Ein er fri og frank og lev livet til det fulle. Plutseleg ein dag skjer det noko heilt uventa, med eit får du auge kontakt med nokon som skal visa seg å være heilt spesiell. Dykk møtes fleire gånger og det er like spesielt kvar gong som om augeblika står stille. Du får ikkje denne personen ut av hovudet og kjærleik ved fyrste blikk finnes jo ikkje eller?

Det var ikkje dette du ville og benekter kanskje desse kjenslene lenge i starten. Det du eigentleg hadde sett for deg var å være fri. Fri til å leve singellivet og gjere det du vil og ta dagane slik dei kjem og ikkje at du skulle dele livet med ein annan, men nå er det eit menneske du ikkje for ut av hovudet og du forsøker jo då dette ikkje var ein del av planen, nei du ville aldri binde deg til nokon, du ville vara fortsatt fri og frank.

For kor lenge er du eigentleg fri til å leva det du i utgangspunktet ville før du begynner å kjenna på lengselen etter det andre menneske?

Er det ekte kjærleik vil du tenkje meir på denne personen med tida, kjenslene og lengselen vil auka. Om du innerst inne elsker eit menneske er du då heilt fri utan dette mennesket i livet ditt? Fri til å gjera slik du vil når du vil?

Er du ikkje allereie «bunden» til dette mennesket?

For det livet du i utgangspunktet ynskja å leva med «piker, vin og sang» eller rote rundt på fester med «mann etter mann» er vel ikkje det same lenger når du gjennom hjarta eigentleg har blitt knytta til eit bestemt menneske? Du er jo ikkje kjenslemessig lenger like fri til å leva dette livet lenger.

Når tida går blir det kanskje vanskelegare å tvihalde på singellivet. Noko av deg ynskjer dette samstundes som hjarta ditt lengter meir og meir etter ein person. Før har du vore både betatt og forelska, men dette er annleis og sjølv om du forsøkjer å gløyme dei kjem dei att i hovudet ditt igjen og igjen. Då er du ikkje lenger kjenslemessig fri til å leve dette «frie» singellivet, du er knytta til denne personen, du er ordentleg forelska.

Du må ta eit val

Då må du ta eit val. Skal du fortsette å lura deg sjølv at du ikkje er interessert i fast forhold? Å være tilknytta eit menneske er ikkje gale når det er den store kjærleiken. Er tanken på å sitje i armkroken til denne personen betre enn tanken på å liggja rundt med forskjellige?

Skal du fortsette å tviholde på singellivet og sjå på at den du elskar finn seg ein annan? Det er no du må ta eit val.

Fridom finn du i lykka

Er du i denne situasjonen er den ordentlige friheten når du har funnet saman med den du elskar. Du er ikkje like fri som singel om du går å lengter etter ein bestemt person. Tenk deg om, om ein er redd for å binde seg, kvifor binda seg til singellivet i staden for det mennesket du innerst inne går å lengter etter?

Er du mest fri når du er saman med den du elskar eller når ein annan er saman den personen du elsker?

Fridom kjem med lykka du får når du og denne personen har funne kvarandre og funnet saman. Fridom er når ein har eit menneske i livet som ser deg og elskar deg for den du er. Fridom er ein person som er med deg på det du likar å gjere og omvendt og som du kan være både sint, sur og sta av og til utan dei bryr seg. Fridom er ein person du har i livet ditt du kan var deg sjølv med og snakke om alt med.

Når ein har funne ein heilt spesiell person som liker deg for den du er bør du ikkje ta vedkommande for gitt for det kjem nok ikkje fleire like han eller ho i livet ditt. Hugs at om det er noko heilt spesielt mellom dykk finnes moglegheita at det kan bli dykk.

Det er no du skal ta eit val, det er betre å prøve og mislykkast enn å aldri prøva.

Elin Fjermestad 😊